Recenzja #1

Autorka: Julie Cameron

Tytuł: Duch Mozarta

Wydawnictwo: Świat Książki

^*^*^*^*^

Anna, główna bohaterka tej powieści to 32-letnia kobieta, która w wieku 30 lat, po zakończeniu swojego związku, przeprowadza się do Nowego Jorku. Tam, po dwóch latach, do kamienicy w której mieszka wprowadza się Edward - wysoki, rudowłosy pianista w okularach. Mężczyzna jest w wieku Anny. Bez przerwy ćwiczy na fortepianie, czym niezwykle denerwuje kobietę, która nie może się skupić na swojej pracy. Anna jest medium - potrafi porozumiewać się z duchami. Pewien gość z zaświatów nie daje jej spokoju. Tym gościem okazuje się być... Mozart, który chce pomóc Edwardowi wygrać konkurs pianistyczny!

Moja ocena:

Poświęciłam tej książce wyjątkowo dużo czasu. Ciężko było mi ją całą przeczytać. Akcja bardzo się dłużyła, albo była zbyt krótka. Niektóre sytuacje były do siebie łudząco podobne. To chyba jedyna powieść, od której nie mogłam się oderwać, a kiedy już się oderwałam nie mogłam się do niej zabrać!

Mimo wszystko podobają mi się wykreowane przez panią Cameron postacie. Zakochałam się w nieco niezdarnym i nieśmiałym Edwardzie, przyjacielskim Haroldzie, czy nieznośnym, ale opiekuńczym Mozarcie. (W tym ostatnim jeszcze bardziej.) Przy okazji dowiedziałam się kilku ciekawych rzeczy na temat mojego ulubionego kompozytora muzyki klasycznej. Nie wiedziałam, że Wolfie wraz ze swoją małżonką mieli takie łóżkowe zainteresowania.

Podsumowanie:

Pomysł: 10/10

Postacie; 10/10

Akcja: 6/10

Dialogi: 8/10

Okładka: 7/10

Razem; 82/100

Ocena dobra (db)

Następna recenzja:

Regina Brett - Jesteś cudem